WENEZUELA (+ archipelag Los Roques)

  • 1 DZIEŃ
    Zbiórka na Lotnisku Chopina w Warszawie, w terminalu 1 (stary), w hali odlotów, przy stanowisku odpraw LogosTour. Wylot do Wenezueli. Przylot do Caracas, stolicy Wenezueli. Transfer do hotelu, zakwaterowanie, odpoczynek. Wieczorny spacer po mieście. 

    2 DZIEŃ     CARACAS – P.N. MORROCOY – P.N. MEDANOS DE CORO – CORO
    Przejazd z Caracas do Coro, miasta założonego na początku XVI w. i będącego pierwszą stolicą Wenezueli. Po drodze wizyta w Parku Narodowym Morrocoy. Przerwa w podróży – relaksujący rejs łodziami między wysepkami zarośli mangrowymi, gdzie gniazdują ptaki morskie (m.in. fregaty). Krótki czas na kąpiel i plażowanie na jednej z wysepek. Dalej przejazd na malownicze, piaszczyste wydmy w Parku Narodowym Medanos de Coro (niektóre z wydm sięgają 40 m wysokości). Po przyjeździe do Coro, zakwaterowanie w hotelu. Wieczorny spacer wśród pięknych budowli z epoki kolonialnej.


    3 DZIEŃ     SINAMAICA – MARACAIBO
    Wyjazd na lagunę Sinamaica. Rejs łodzią po lagunie wśród domów wybudowanych na palach (prawdopodobnie to tutaj Hiszpanie po raz pierwszy w 1499 roku ujrzeli Indian). Przejazd na nocleg do Maracaibo.

    4 DZIEŃ     MARACAIBO – MERIDA
    Przejazd z Maracaibo do Meridy, położonej w Andach. Po południu zwiedzanie malowniczego miasta, spacer po Placu Bolivara. Nocleg w Merida.    

    5 DZIEŃ     MERIDA – JAJI
    Wycieczka do andyjskiej wioski Jaji, cieszącej się mianem jednej z najpiękniejszych miejscowości w Wenezueli. Osada założona w XVII w. została pieczołowicie odrestaurowana w stylu kolonialnym w latach 70. XX. w. Powrót na nocleg do Meridy.


    6 DZIEŃ     PARAMOS
    Wyprawa w charakterystyczne dla regionu Andes paramos – wysokogórskie, sawannowe równiny obfitujące w wiele gatunków ptaków i zwierząt. Wizyta w wiosce Paramo. Przejazd nad położone wysoko w górach jezioro Mucubaji. Dla chętnych spacer (ok. 2 godz.) do innego śródgórskiego jeziora – Laguna Negra. Przejazd na kolację i nocleg w  hotelu Los Frailes, położonym na tych pustkowiach w budynku dawnej misji katolickiej.


    7 DZIEŃ         LOS LLANOS (Hato el Cedral)
    Przejazd do leżącej za Andami rozległej krainy równin zalewowych – Los Llanos. Są to niskie, porośnięte sawanną równiny poprzecinane rzekami i kanałami, na których od pokoleń hodowcy bydła hodują olbrzymie stada krów. To tu wenezuelscy kowboje nazywani llaneros utworzyli własną społeczność. Dojazd do rancho Hato el Cedral. Oprócz rozległych pastwisk, na których wypasa się ponad 20 tysięcy sztuk bydła, jest to naturalna ostoja bardzo zróżnicowanej fauny (krokodyle, kajmany, kapibary, piranie i różnorodne ptactwo wodne). Jest to też kraina anakondy. Obiad na rancho. Popołudniowe safari po okolicach w poszukiwaniu tutejszych zwierząt. Kolacja i nocleg na rancho Hato el Cedral.


    8 DZIEŃ     LLANOS – BARINAS – CARACAS
    Rano dalszy ciąg safari po okolicach. Około południa przejazd na lotnisko w Barinas. Przelot do Caracas. Zakwaterowanie w hotelu w pobliżu lotniska. Kolacja.

    9 DZIEŃ     P.N. CANAIMA  – SALTO SAPO – CAMP AHONDA
    Poranny lot z Caracas do Puerto Ordaz – ostatniego większego miasta na południu Wenezueli, przed rozległymi puszczami regionu Canaima. Następnie przelot awionetką z Puerto Ordaz do Canaima. Przy dobrej pogodzie przelot nad najwyższym wodospadem świata Salto Angel (979 m). Rejs łodzią na druga stronę laguny Canaima. Krótki spacer przez dżunglę z Puerto Ucaima do wodospadu Salto Sapo (Wodospad Żaby) – ekscytujące przejście pod kaskadą wodospadu. Możliwość kąpieli w spokojniejszych wodach pod mniejszym wodospadem – Sapito. Następnie ok. 4-godzinny rejs indiańskimi łodziami w górę rzeki Carrao, do bazy traperskiej Camp Ahonda, położonej na skraju dżungli. Kolacja i nocleg w hamakach na terenie obozowiska.


    10 DZIEŃ     SALTO ANGEL
    Rano podpłynięcie dalej w górę rzeki do miejsca, gdzie zaczyna się szlak do podnóża Salto Angel. Piesza wędrówka do wodospadu. Dla odważnych – kąpiel w wodach wodospadu. Rejs powrotny do bazy wśród bujnej, tropikalnej dżungli (Camp Ahonda). Kolacja w bazie. Drugi nocleg w hamakach.

    11 DZIEŃ     CANAIMA – ORINOCO – CARACAS
    Rejs powrotny łodzią w dół rzeki Carrao. Przelot awionetką do Puerto Ordaz. Przejazd na przystań, skąd rozpocznie się spływ łodziami po rzece Orinoko. Oglądanie bogatej flory i fauny regionu Guayana. Szansa na zobaczenie grzbietów słodkowodnych delfinów z Orinoco. Wieczorny przelot samolotem do Caracas


    12 DZIEŃ     ARCHIPELAG LOS ROQUES
    Przelot z Caracas na archipelag Los Roques. Składa się on z ok. 50 małych wysp tworzących atol koralowy. Odpoczynek na białych, piaszczystych plażach Los Roques.

    13-14 DZIEŃ     LOS ROQUES
    Czas wolny. Relaks, plażowanie, możliwość nurkowania na rafie koralowej. Dla chętnych wycieczki na sąsiednie wyspy archipelagu tworzące Park Narodowy Los Roques..

    15 DZIEŃ     LOS ROQUES – CARACAS
    Wylot z Los Roques do Caracas.


    16 DZIEŃ     CARACAS
    Wycieczka po mieście – stare miasto, plac Bolivara, Kapitol. Czas wolny. Transfer na lotnisko. Wylot do Europy.


    17 DZIEŃ
    Przylot do Warszawy.

     


    Zapytaj o dostępność miejsc na wyjazd

  • Piaszczyste wydmy i atol koralowy. Pięknie odrestaurowana architektura kolonialna. Rejs łodzią po lagunie – domy na palach. Najwyżej położona na świecie kolejka linowa. Safari na sawannie. Kraina kowbojów llaneros. Nocleg na rancho. Rejs po rzece Orinoko. Najwyższy wodospad świata. Relaks na wyspach malowniczego archipelagu.

     

    Granica

    Polscy turyści, przebywający do 90 dni, nie potrzebują wizy. Otrzymują na granicy tzw. kartę turystyczną, którą należy wypełnić. Wymagany okres ważności paszportu przy wyjeździe z Wenezueli powinien wynosić 6 miesięcy. Na lotnisku obowiązuje kontrola sanitarna – nie można wwozić artykułów żywnościowych (produktów mięsnych i ich przetworów, owoców). Nie ma ograniczeń w wwozie pieniędzy. Zadeklarowane przy wjeździe kwoty pieniężne można wywieźć. Przy wylocie z Wenezueli należy być przygotowanym na opłatę lotniskową, zwaną impuesto de salida (ok. 40 USD); nie zawsze jest ona uwzględniona w cenie biletu lotniczego. Nie ma możliwości zwrotu podatku VAT. Turyści mają obowiązek zameldowania się w miejscu zamieszkania (hotelu) wypełniając odpowiedni formularz. Nie wolno wywozić z parków narodowych żadnych przedmiotów (np. muszle, egzemplarze fauny i flory) – grozi za to wysoka kara grzywny lub pozbawienia wolności.

     

    Kuchnia

    Główne składniki lokalnej kuchni, dostępne na miejscu, to wołowina, ryby słodkowodne, warzywa i owoce. Podstawowym pożywieniem lokalnej ludności jest arepa – kulka z mąki kukurydzianej lub pszennej – którą je się z rozmaitym farszem. Należą do nich, m.in. kurczak z awokado, kawałki wołowiny, ostro przyprawiona szynka z konserwy, sałatka z tuńczyka, jajecznica z pomidorem i cebulą, ser żółty. Narodową potrawą jest pabellon criollo składające się z pokrajanej wołowiny (lub z rybą na Wyspie Małgorzaty), cebuli, ryżu, fasoli, różnych przypraw i przysmażanych pasków banana. Najlepsza wołowina pochodzi z centralnych równin (llanos). Je się ją na różne sposoby – smażoną, grillowaną, gotowaną. W andyjskich jeziorach i strumieniach łowi się pstrągi, a wodach wybrzeża morskiego – wiele ryb, małże i ostrygi. Powszechnie je się słodycze, np. churros – smażone w tłuszczu chrupiące rurki polane gorącą czekoladą, lub bienmesabe – biszkopt polany kremem z kokosa. Uliczni sprzedawcy oferują ogromne ilości dorodnych owoców: cukrowe jabłka (guanabana), wyglądające jak dzikie jabłko nispero, papaje wielkości arbuza (lechosa) i wiele znanych w Europie.

     

    Zakupy

    W Caracas i w większych miastach są specjalne sklepy oferujące wyroby miejscowych rzemieślników, a także barwne tekstylia. W miejscowościach, w pobliżu których znajdują się atrakcje dla turystów, poza straganami i sklepikami, są targi indiańskie, gdzie można kupić sporo oryginalnych pamiątek. Sklepy duże (supermercado) są otwarte w godz. 9.00-21.00 od poniedziałku do soboty. Małe sklepiki lub kioski z napojami i kanapkami – w godz. 7.00-18.00 od poniedziałku do soboty.

     

    Zdrowie

    Oficjalnie nie są wymagane ani zalecane żadne szczepienia. Z uwagi jednak na okresowe epidemie żółtej gorączki (febry) zaleca się szczepienie przeciw tej chorobie. Po ogłoszeniu zagrożenia epidemiologicznego tą chorobą, osoby niemające szczepień poddawane są na lotnisku obowiązkowemu bezpłatnemu szczepieniu pod rygorem niewpuszczenia na teren Wenezueli. Zagrożenie chorobami występuje zawsze na terenach południowej Wenezueli (malaria, żółta febra). W całym kraju występuje okresowo gorączka dengue, powodowana przez ugryzienie komara. Jej objawy to: wysoka gorączka, krwotok wewnętrzny. Woda jest chlorowana i ogólnie zdatna do picia. Lepiej jednak pić tylko wodę butelkowaną. Praktycznie wszystkie lekarstwa (łącznie z antybiotykami) można kupić w aptekach bez recepty. Turyści mają możliwość uzyskania nieodpłatnej pomocy lekarskiej w szpitalach publicznych (często brak w nich podstawowych środków medycznych i opatrunkowych) lub odpłatnej w szpitalach i ambulatoriach prywatnych. Wizyta w klinice prywatnej kosztuje od 40 do 150 USD, dzień pobytu w szpitalu prywatnym – od 200 do 400 USD. Za dodatkowe usługi medyczne płaci się osobno. Kupując żywność należy zwrócić uwagę na ryzyko mające związek z przechowywaniem jej wcześniej w wysokiej temperaturze.

     

    Zwyczaje

    Historia Wenezueli silnie związana jest z postacią Bolivara. Obywatele tego kraju spodziewają się okazywania szacunku jego osobie. Policja może zwrócić uwagę nawet osobie, która siedzi trzymając nogi na ławce, która znajduje się na placu Bolivara lub w pobliżu jego pomnika. Na nieprzyjemności można się narazić spacerując w strojach kąpielowych poza plażą i basenem. Jedną z głównych cech kultury wenezuelskiej jest swoboda zachowania przy jednoczesnym przestrzeganiu zasad grzeczności. Wenezuelczycy są otwarci, przyjaźnie nastawieni do innych, cieszą się życiem. Niespieszny tryb życia prywatnego i oficjalnego wyraża się w słowie: manana (jutro). Mimo panującego, podobnie jak w innych krajach latynoskich, kultu macho, kobiety mają tu wysoką pozycję i szacunek. Przed fotografowaniem ludności tubylczej dobrze zapytać ich o zgodę.

  • Piaszczyste wydmy i atol koralowy. Pięknie odrestaurowana architektura kolonialna. Rejs łodzią po lagunie – domy na palach. Najwyżej położona na świecie kolejka linowa. Safari na sawannie. Kraina kowbojów llaneros. Nocleg na rancho. Rejs po rzece Orinoko. Najwyższy wodospad świata. Relaks na wyspach malowniczego archipelagu.

     

    Granica

    Polscy turyści, przebywający do 90 dni, nie potrzebują wizy. Otrzymują na granicy tzw. kartę turystyczną, którą należy wypełnić. Wymagany okres ważności paszportu przy wyjeździe z Wenezueli powinien wynosić 6 miesięcy. Na lotnisku obowiązuje kontrola sanitarna – nie można wwozić artykułów żywnościowych (produktów mięsnych i ich przetworów, owoców). Nie ma ograniczeń w wwozie pieniędzy. Zadeklarowane przy wjeździe kwoty pieniężne można wywieźć. Przy wylocie z Wenezueli należy być przygotowanym na opłatę lotniskową, zwaną impuesto de salida (ok. 40 USD); nie zawsze jest ona uwzględniona w cenie biletu lotniczego. Nie ma możliwości zwrotu podatku VAT. Turyści mają obowiązek zameldowania się w miejscu zamieszkania (hotelu) wypełniając odpowiedni formularz. Nie wolno wywozić z parków narodowych żadnych przedmiotów (np. muszle, egzemplarze fauny i flory) – grozi za to wysoka kara grzywny lub pozbawienia wolności.

     

    Kuchnia

    Główne składniki lokalnej kuchni, dostępne na miejscu, to wołowina, ryby słodkowodne, warzywa i owoce. Podstawowym pożywieniem lokalnej ludności jest arepa – kulka z mąki kukurydzianej lub pszennej – którą je się z rozmaitym farszem. Należą do nich, m.in. kurczak z awokado, kawałki wołowiny, ostro przyprawiona szynka z konserwy, sałatka z tuńczyka, jajecznica z pomidorem i cebulą, ser żółty. Narodową potrawą jest pabellon criollo składające się z pokrajanej wołowiny (lub z rybą na Wyspie Małgorzaty), cebuli, ryżu, fasoli, różnych przypraw i przysmażanych pasków banana. Najlepsza wołowina pochodzi z centralnych równin (llanos). Je się ją na różne sposoby – smażoną, grillowaną, gotowaną. W andyjskich jeziorach i strumieniach łowi się pstrągi, a wodach wybrzeża morskiego – wiele ryb, małże i ostrygi. Powszechnie je się słodycze, np. churros – smażone w tłuszczu chrupiące rurki polane gorącą czekoladą, lub bienmesabe – biszkopt polany kremem z kokosa. Uliczni sprzedawcy oferują ogromne ilości dorodnych owoców: cukrowe jabłka (guanabana), wyglądające jak dzikie jabłko nispero, papaje wielkości arbuza (lechosa) i wiele znanych w Europie.

     

    Zakupy

    W Caracas i w większych miastach są specjalne sklepy oferujące wyroby miejscowych rzemieślników, a także barwne tekstylia. W miejscowościach, w pobliżu których znajdują się atrakcje dla turystów, poza straganami i sklepikami, są targi indiańskie, gdzie można kupić sporo oryginalnych pamiątek. Sklepy duże (supermercado) są otwarte w godz. 9.00-21.00 od poniedziałku do soboty. Małe sklepiki lub kioski z napojami i kanapkami – w godz. 7.00-18.00 od poniedziałku do soboty.

     

    Zdrowie

    Oficjalnie nie są wymagane ani zalecane żadne szczepienia. Z uwagi jednak na okresowe epidemie żółtej gorączki (febry) zaleca się szczepienie przeciw tej chorobie. Po ogłoszeniu zagrożenia epidemiologicznego tą chorobą, osoby niemające szczepień poddawane są na lotnisku obowiązkowemu bezpłatnemu szczepieniu pod rygorem niewpuszczenia na teren Wenezueli. Zagrożenie chorobami występuje zawsze na terenach południowej Wenezueli (malaria, żółta febra). W całym kraju występuje okresowo gorączka dengue, powodowana przez ugryzienie komara. Jej objawy to: wysoka gorączka, krwotok wewnętrzny. Woda jest chlorowana i ogólnie zdatna do picia. Lepiej jednak pić tylko wodę butelkowaną. Praktycznie wszystkie lekarstwa (łącznie z antybiotykami) można kupić w aptekach bez recepty. Turyści mają możliwość uzyskania nieodpłatnej pomocy lekarskiej w szpitalach publicznych (często brak w nich podstawowych środków medycznych i opatrunkowych) lub odpłatnej w szpitalach i ambulatoriach prywatnych. Wizyta w klinice prywatnej kosztuje od 40 do 150 USD, dzień pobytu w szpitalu prywatnym – od 200 do 400 USD. Za dodatkowe usługi medyczne płaci się osobno. Kupując żywność należy zwrócić uwagę na ryzyko mające związek z przechowywaniem jej wcześniej w wysokiej temperaturze.

     

    Zwyczaje

    Historia Wenezueli silnie związana jest z postacią Bolivara. Obywatele tego kraju spodziewają się okazywania szacunku jego osobie. Policja może zwrócić uwagę nawet osobie, która siedzi trzymając nogi na ławce, która znajduje się na placu Bolivara lub w pobliżu jego pomnika. Na nieprzyjemności można się narazić spacerując w strojach kąpielowych poza plażą i basenem. Jedną z głównych cech kultury wenezuelskiej jest swoboda zachowania przy jednoczesnym przestrzeganiu zasad grzeczności. Wenezuelczycy są otwarci, przyjaźnie nastawieni do innych, cieszą się życiem. Niespieszny tryb życia prywatnego i oficjalnego wyraża się w słowie: manana (jutro). Mimo panującego, podobnie jak w innych krajach latynoskich, kultu macho, kobiety mają tu wysoką pozycję i szacunek. Przed fotografowaniem ludności tubylczej dobrze zapytać ich o zgodę.

    (więcej…)